Modułowe systemy aluminiowe – demontaż, ponowne wykorzystanie i zmiana konfiguracji

W wielu obiektach przemysłowych i technicznych wyposażenie musi być dopasowane do ograniczeń przestrzennych, sposobu przemieszczania materiałów a także organizacji codziennych czynności. Znaczenie mają dosłownie drobne detale, tj. położenie uchwytów, wysokość blatu czy szerokość przejścia między stanowiskami. Podczas projektowania takich rozwiązań wykorzystuje się różnorodne materiały, a jednym z nich jest aluminium.

Profile aluminiowe znajdują zastosowanie przy budowie ram, podpór, osłon i elementów pomocniczych, których wymiary można zaimplementować do konkretnego zadania. Przy wyborze profilu nie wystarczy kierować się jego długością i kształtem. Należy również sprawdzić grubość ścianek, sposób mocowania oraz dopuszczalne obciążenie. Na prawdę ważna jest geometria całego układu, ponieważ długi element bez dobrego podparcia może się uginać nawet wówczas, gdy jego pozostałe parametry wydają się właściwe. Warto także uwzględnić miejsce potrzebne na narzędzia montażowe. Po złożeniu ramy dostęp do niektórych śrub może być utrudniony, a ich dokręcenie lub wymiana może wymagać częściowego demontażu sąsiednich elementów.

Sposób wykorzystania materiału zależy od funkcji, jaką ma pełnić gotowy układ. Konstrukcje aluminiowe wykorzystuje się w głównej mierze przy wykonywaniu osłon urządzeń, stanowisk pomiarowych, ram transportowych a także obudów wykorzystanych do pracy w określonym środowisku. Każde z takowych zastosowań wiąże się z innymi wymogami. W przypadku ramy pomiarowej istotne może być zachowanie położenia elementów i ograniczenie odkształceń, natomiast przy wyposażeniu transportowym ważne są obciążenia pojawiające się podczas przemieszczania przedmiotów. Należy zwrócić uwagę na sposób rozłożenia masy. Jeżeli ciężkie podzespoły zostaną umieszczone po jednej stronie, rama może wymagać dodatkowego podparcia lub zmiany rozmieszczenia mocowań. Podczas montażu znaczenie ma również dokładność cięcia i ustawienia poszczególnych części. Nierówne końce profili mogą powodować szczeliny w połączeniach, a błędnie wyznaczone otwory utrudniają prawidłowe osadzenie śrub. Takie problemy na prawdę bardzo często ujawniają się dopiero przy składaniu większej liczby elementów, dlatego kontrola wymiarów powinna odbywać się na bieżąco, a nie jedynie po zakończeniu prac.

W obiektach, w których układ wyposażenia zmienia się wraz z procesem pracy, stosowane są rozwiązania oparte na powtarzalnych częściach i połączeniach. Modułowe systemy aluminiowe umożliwiają tworzenie różnorakich konfiguracji z wykorzystaniem profili, łączników i dodatkowych akcesoriów. Mogą służyć do tworzenia przegród, stanowisk roboczych, podstaw pod urządzenia czy konstrukcji podtrzymujących elementy instalacji. Przed rozpoczęciem projektu powinno się ustalić, które części mogą być w przyszłości przesuwane albo wymieniane, a które powinny pozostać na stałe zamocowane. Ma to wpływ na wyselekcjonowanie połączeń i rozmieszczenie punktów montażowych. W praktyce kłopotem byworaz rozbudowa istniejącego układu o elementy o innych wymiarach lub odmiennym sposobie mocowania. Nie wszystkie akcesoria są wzajemnie zgodne, dosłownie jeżeli już przeznaczono je do podobnych zastosowań. Przed zmianą konfiguracji należy sprawdzić parametry nowych części a także wycenić wpływ dodatkowego obciążenia na ogół. Szczególnej uwagi wymagają wysokie ramy, wysunięte półki i wsporniki, ponieważ zmiana położenia masy może wpływać na stabilność konstrukcji. W sytuacji elementów związanych z maszynami trzeba przy tym uwzględnić oczekiwania dotyczące osłon, dostępu serwisowego i organizacji pracy operatora.

Odrębnym zagadnieniem jest zachowanie elementów aluminiowych w czasie użytkowania. Warunki panujące w hali produkcyjnej, warsztacie lub pomieszczeniu technicznym mogą w dużym stopniu się różnić, dlatego sposób kontroli powinien odpowiadać konkretnemu środowisku. W miejscach, gdzie powstaje na prawdę dużo pyłu, należy zwracać uwagę na zanieczyszczenia gromadzące się w rowkach profili i przy połączeniach. Mogą one utrudniać regulację akcesoriów lub maskować niewielkie uszkodzenia. Przy kontakcie z wilgocią i środkami chemicznymi znaczenie ma rodzaj wykończenia powierzchni a także odporność zastosowanych materiałów na dane substancje. Aluminium może też ulegać korozji galwanicznej w kontakcie z niektórymi innymi metalami, jeżeli już występują odpowiednie warunki sprzyjające temu procesowi. Kontrola techniczna powinna obejmować stan łączników, ewentualne luzy, ślady odkształceń oraz zmiany w ustawieniu poszczególnych części. Jeśli konstrukcja przenosi zmienne obciążenia, warto sprawdzać ją częściej niż układ wykorzystywany w stałych ustaleniach. Wszelkie naprawy i regulacje powinny uwzględniać dokumentację techniczną, ponieważ przypadkowa wymiana śruby lub wykorzystanie nieodpowiedniego łącznika może przemienić sposób przenoszenia sił w całym układzie.

Zobacz więcej: profile systemowe.