Kamera termowizyjna – budowa i najważniejsze funkcje

Ocena rozkładu temperatury na powierzchni różnorakich obiektów może dostarczyć informacji, których nie widać w trakcie zwykłej obserwacji. W takich wypadkach wykorzystywana jest termowizja, czyli forma pozwalająca zobrazować promieniowanie cieplne emitowane przez badane elementy. Obraz termiczny nie pokazuje natomiast temperatury w sposób dokładnie taki sam jak klasyczny termometr.

Na wynik wpływają między innymi właściwości materiału, odległość od badanego miejsca, warunki otoczenia a także ustawienia urządzenia. Z tego powodu samo wykonanie zdjęcia termicznego nie za każdym razem wystarcza do prawidłowej oceny sytuacji. Znaczenie ma też sposób przeprowadzenia pomiaru i zestawienie uzyskanych wartości z innymi fragmentami badanego obiektu.

W praktyce kamera termowizyjna może być stosowana do obserwacji instalacji, urządzeń technicznych, przegrzewających się elementów a także różnic temperatur występujących na powierzchniach budynków. Szczególnie istotne jest zauważenie nieszablonowego rozkładu ciepła, ponieważ niektóre nieprawidłowości nie powodują zaraz widocznych zmian. Na przykład, miejscowe podwyższenie temperatury może wskazywać na problem wymagający dalszego sprawdzenia, ale nie określa samo w sobie jego przyczyny. Analogiczny obraz może powstać w wyniku kilku różnych zjawisk, dlatego interpretowanie barw bez uwzględnienia warunków pomiaru może prowadzić do błędnych wniosków. Prawidłowe znaczenie ma nie tylko najwyższa wskazana temperatura, lecz również jej położenie, wielkość obszaru a także różnica względem sąsiednich miejsc.

Istotnym elementem takich badań jest przygotowanie odpowiednich warunków. Promieniowanie cieplne może być skonwertowane przez nasłonecznienie, ruch powietrza, wilgoć czy wcześniejszą pracę badanego urządzenia. W sytuacji budynków znaczenie ma także różnica temperatur między wnętrzem i otoczeniem. Dlatego termowizja wykonywana w przypadkowym momencie może zademonstrować obraz trudniejszy do interpretacji niż pomiar przeprowadzony po uwzględnieniu warunków panujących na miejscu. Warto również pamiętać, że powierzchnie odbijające mogą przedstawiać promieniowanie pochodzące z otoczenia, a nie jedynie swoją temperaturę. Odczyt z kamery wymaga więc zachowania ostrożności, w szczególności gdy niewielka różnica temperatur ma być fundamentem kolejnej oceny.

Zakres wykorzystania obrazowania cieplnego jest szeroki, ale jego możliwości mają konkretne granice. Kamera rejestruje głównie temperaturę powierzchniową, dlatego nie pokazuje bezpośrednio tego, co znajduje się głębiej w materiale lub wewnątrz zamkniętego elementu. Zmiana widoczna na obrazie może być sygnałem do wykonania dodatkowych czynności kontrolnych, a nie gotową diagnozą. W praktyce przydatne okazuje się porównanie obrazu termicznego z oględzinami, dokumentacją techniczną lub innymi metodami pomiarowymi. Takie podejście daje możliwość oddzielić rzeczywiste różnice cieplne od efektów wynikających z warunków umieszczonych na zewnątrz i właściwości badanej powierzchni.

Sprawdź również informacje na stronie: kalibrowanie lascar.